فاتح 11

آمریکا بدان هر ریزشی با رویشی همراه است!

صابر — 2012-02-11T16:33:24+01:00

به نام هستی بخش

یادمه پسر دایی عزیزم گفت : که اگر یه جایی اسلام فراموش بشه خدا یه جای دیگه تخم اسلام رو پرورش خواهد داد،چه ما باشیم یا نباشیم!

درسته که یه جمعی از مردم ما یکمی بی خیال تشریف دارن ولی یه روزی میشه که از خواب خرگوشیشون بیدار میشن و می بینن چیزی رو از دست دادن که از زندگیشون هم با ارزشتره!

ولی خدا رو شکر زیادن کسایی که می دونن اگر پشت رهبر رو خالی کنن چه بلایی سرشون میاد و همیشه پشتیبان ولایت بوده اند حتی اگر زخم خورده این انقلاب و نظام باشن.

راهپیمایی امروز برام یکم متفاوت بود.امروز یه جک قدیمی یاد گرفتم که واسه من جدید بود(دعا می کنم اگر نخندی این شکلی بشی! آمین)

میگن یه تاجر آلمانی می خواد از ایران محصولی رو بخره!میاد ایران و میگه ما این مقدار از شما قورباغه ایرانی می خواهیم!قرارداد عقد میشه.وقتی قورباغه ها میرسن میبینه در جعبه ها بازه.به طرف ایرانی سنگ نمی ندازه بلکه شکایت میکنه که آقا چرا در بسته ها رو چسب نزدین!ایرانی میگه مگه تعدادشون کمه؟آلمانی میگه :نه!ولی باید در جعبه ها بسته باشه تا فرار نکنن!

چند بار این اتفاق پشت سر هم می افته و آلمانی عصبانی میشه .به ایرانی میگه چرا در این بسته ها رو یه چسب نمی زنید؟

ایرانی میگه: دلیلش اینه که قورباغه های ما با مال شما فرق میکنه! فرقش هم اینست که اگر قورباغه ای بخواد بپره اون یکی ها پاشو میگرن و میکشن پایین و میگن:کجا داداش؟ هستیم خدمتتون! یعنی هیچ کدوم از قورباغه ها نمیتونه فرار کنه!!!

خوب اگر دوست داشتین یکم نخندین بلکه فکر کنید و ببینید چه درس بزرگی پشت این جک خیلی خیلی خنده دار قایم شده و پیداش کنید(قربون دستت پیداش کردی به مام بگو)(و یادم رفت بگم التماس دعا)

خوب ادامه ماجرای شگفت انگیز 22 بهمن. آقا به ما گفتن ساعت 8 بیایید ما ساعت 9 رفتیم.گفتن راهپیمایی ساعت 11 است. گفتیم چیکار کنیم حوصله مان سر نرود بازی چه کسی منافق است؟ راه انداختیم جایتان خالی خیلی حال داد دو سه نفر رو هم کشتیم و چشمهایشان را از کاسه اش در آوردیم و خوردیم.

داستان ترسناکی بود مجبور شدم یه سر برم اونجا(روم به دیوار).خوب بعد چند ساعت بیکاری نم نم راه افتادیم برویم که یکی از دوستان خبر رساند که راهپیمایی ساعت 10 و نیم بوده و ما دیر کرده ایم.خوب چند قدم ثواب از دستمان رفته بود پس با گریه و با عجله خیلی زیاد تشریف بردیم به طرف راهپیمایی ، همین که رسیدیم مشاهده کردیم سرباز ها دستشان را داده اند به هم و هیچ روزنه ای نیست که ما به داخل راهپیمایی تشریف ببریم یه درجه داری هم بود که مردم رو گاز میگرفت از ترس یه چاره ای اندیشیدیم. آقا چیکار کنیم راهی نمانده بود ، خوب با احساس شرمندگی و دهان تابناگوش باز جلوی تمام آقایان (جناب امام جمعه و یاران) راه افتادیم و شدیم طلایه دار سپاه ولایت! آقا نمیدونید چه کار مشکلی بود .همگی سینه مان را مقابل تیر ها سپر کرده بودیم(دروغ چرا در مقابل دوربین ژست گرفته بودیم!).همین که به مرکز شهر رسیدیم خودمان را قایم کرده و به احساس شرمندگی خاتمه دادیم!

جدای از شوخی و جک وقتی به دریای پاک مردم ملحق شدیم تازه احساس خوشایندی به ما دست داد و از بودن در راهپیمایی لذت بردیم.میان جمعیت یه پیرمردی بود که به زور با عصاش راه میرفت چون خسته شده بوده میارن و نزدیک ما روی سکوی کنار ما میشینه.دوستم و اون یکی دوستش(من نیستما!) خیلی جوگیر شده بودن و اشک در چشمانشان حلقه زده بود.دوستم هی بهم میگفت بیا بریم پیشش و یه عکس بندازیم که خجالت کشیدیم و از دست رفت.جلوتر یه پیرمرد دیگه ای رو دیدیم که یکم از قبلی جونتر بود ولی بازم هم احساساتی شدیم و گفتیم یه عکسی انداخته باشیم.دوستم گفت بهتره یه کوچولو پیدا کنیم بزاریم بغلش که رمانتیک بشه ولی دریغ از کوچولویی.داشتیم دور و اطراف رو نگاه می کردیم که چشمون افتاد به دو تا شیر پسر نوجوان و مشتی.ازشون خواهشم کردیم و اونها هم قبول کردن.

درسته که این روز برام با حضور دوستم(توحید رها) بیشتر از یکم،متفاوت شده بود و بیشتر به طنز شباهت داشت تا راهپیمایی.ولی احساس همیشگی رو نداشتم و دوست داشتم مثل همیشه تنهایی برم و جزئی از مردم باشم ولی امروز اینطور نبود.امیدوارم شما مثل من نبوده باشین.

یا علی

خاک پاشی بر آفتاب(جوابی برای مستند BBC)

صابر — 2012-02-01T07:07:40+01:00

بسم الله الرحمن الرحیم

اول از همه سلام
دوما از تمامی دوستان عزیز بخاطر خواب زمستانی که داشتم معذرت می خوام . شب و روزم رو سیاه کردم که پروژه پایان ترمم بقول استاد عزیزم مهندس محمدپور ماحصل کاردانیم باشه ولی نشد.ولی این پروژه یه کلید یا یه دری رو ، به روم باز کرد که برام بسیار مهم بود.و من بزرگترین درس زندگیم رو گرفتم اینکه درس و دین بهم گره خوردن و برای پیشرفت در علم باید دین داری را هم به آن افزود.بگذریم
چند روز پیش ایمیلی برام اومده بود که در حسرت اینترنت روز و شب نداشتم.نمی دونم اون مستند بی بی سی در مورد رهبرمون رو دیده بودید یا نه.مستندی متفاوت ، خبری از فحش و ناسزا نبود ولی اشخاصی مثل بنی صدر دروغ های خنده داری در اون گفته بودن که بی صبرانه منتظر بودم تا بلکه یه نفر، آگاه به این مسائل جواب این مستند رو بده .و فایلی رو که واسه دانلود گذاشتم همین جواب مستند بی بی سی هستش.

دانلود خاک پاشی بر آفتاب

گنجشکی که نشانی «چهل و هشت» شهید را آورده بود

صابر — 2011-11-29T03:25:56+01:00

شهید علیرضا خاکپور؛ در دفترچه خاطراتش آورده است:

منطقه ائی چند بار بین ما و عراقی ها، توی شلمچه دست به دست شد. نشسته بودم جلوی سنگر که گنجشکی آمد، چند متری ام روی تل خاکی نشست، بروبر نگاهم می کرد. به یکی از بچه ها که کنارم نشسته بود، گفتم: این گنجشک گرسنه است.

بلند شدم چند دانه نان خشک شده را بردم یک متری اش، ریختم و برگشتم.

نخورد. یکی از بچه ها سنگی به طرفش پرتاب کرد که، گنجشکک من، برو خمپاره می خوری ها، پرید. چرخی زد و دوباره برگشت، همان نقطه نشست.

یکی دیگر از بچه ها سنگی دیگر برداشت، به طرفش پرتاب کرد.
پرید و رفت، چند لحظه بعد، باز دوباره برگشت. همان نقطه نشست.

پریدم داخل سنگر، گفتم: بچه ها سر نیزه، یکی بیلچه آورد، یکی با سر نیزه، زدیم به زمین، چند لحظه بعد، پوتین خون گرفته ائی، پیدا شد، بیشتر کندیم....

نامرد دشمن، چهل و هشت شهید مظلوم بسیجی را یک جا روی هم دفن کرده بودند.

منبع : فارس نیوز

رزمنده گمنام [سرلشكر پاسدار شهید حسن تهرانی مقدم ]

صابر — 2011-11-17T16:11:11+01:00

احترام به بعضی چیزها واجبه!

صابر — 2011-11-15T06:47:01+01:00

بسم رب الحسین

از این که یک مدت وبلاگ رو رها کردم شرمنده ام.ولی می دونید که، زندگی نمیذاره زندگی کنیم.ترم آخریم و یه پروژه فیل کش بهم دادن.

بگذریم.از چند روز پیش که حمله آمریکا به کشورمون یکم جدی تر شده حال و هوای دیگه ای دارم.انگار روح تازه ای درم دمیدن.امیدوارم همونطور که گفتن ظهور آقا و سرورمون امام زمان نزدیک باشه تا طومار کفار رو درهم بپیچیم و دنیا رو زیباتر از این که هست ببینیم.امیدوارم که خودتون رو آماده کرده باشین.

باز هم بگذریم.دردم این همکلاسی هاییست که از خیلی وقت پیش مرده متحرک شدن و بوی تعفن جنازشون مشام آدم رو اذیت می کنه.البته خدا رو شکر که اینها نوچه های منافقینن و ما با خود منافقین طرف نیستیم.کاری ندارم چی فکر می کنن و چیکار می کنن.اینا همون کسایی هستن که بی غل و زنجیر دنبال شیطان راه افتادن و خدا مهر عظیمی بر دلشون زده تا چیزی نفهمن و هیچ وقت هم نخواهند فهمید.

اینبار هم بگذریم.داشتم تو یه کلاس خالی، تنهایی رو تخته سفیدش این بیت شعار رو می نوشتم

سید علی لب تر کند جان را فدایش می کنیم

دوست داشتم برم بشینم و خوب به تخته نگاه و خوب فکر کنم.واقعا چیکار کردیم واسه رهبر.ما که اندر خم کوچه های شک و شبهه ایم و خدا آخر عاقبتمون رو بخیر کنه.

آره تازه توی خلوت ، خودم رو پیدا کرده بودم که رفیق شفیقم که اهل پایتخته سر رسید و پشت سرش هم رفقای دیگه.لجم دراومد.چشمتون روز بد نبینه همینکه چشمش به تخته افتاد مثل اینکه آب داغی رو ریختن رو سرش.دهنش رو باز کرد و کلی فحش و ناسزا که لایق خودشو و همفکراش بودن رو بار رهبرمون کرد.منم مثل جن دیده ها میخکوب شده بودم رو صندلی فکرم.خواستم جوابشو بدم که دیدم من منطقشون رو نمی فهمم.پس ساکت شدم و به بچه ای که مقابلم نشسته بود و داشت به دنیای بزرگان فحش میداد خیره شدم.

تا اینکه رسید به مقام شهدا و جانباز ها بی اختیار یاد روزهای اول دانشگاه افتادم که میگفتن چون باباش جانبازه با سهمیه وارد دانشگاه شده و این حرف ها ، ولی خدا رو شکر اونقدر شعور داشتم که یادم باشه پدرم واسه چی جنگیده و اینکار رو نکرده بودم.رشته افکارم گسیخت.گفتم

اولا شهادت هنر مردان خداست.

دوما کسی که پدرش رو از دست داده نباید یه پشیبان داشته باشه.

سوما کسی که بدنش بخاطرت ناقص شده و هیچ کاری بهش نمی دن باید مثل .... دور انداخته بشه.

گفتم اگه منطقت همینه که برات متاسفم. و از اون روز دیگه براش ارزشی قائل نیستم.

تو فارس نیوز مطلبی رو خوندم که تو ادامه مطلب براتون گذاشتم ارزشش رو داره بخونید.

یا علی

یک خاطره از شهید محمد عتیقه چی (سرتیپ خلبان)

صابر — 2011-10-27T16:11:11+01:00

یک خاطره از شهید حسین خرازی (فرمانده لشگر)

صابر — 2011-10-21T16:11:11+01:00

یک خاطره از شهید عباس دوران (سرهنگ خلبان)

صابر — 2011-10-14T16:11:11+01:00

خبرنگاری که همه را مات کرد

صابر — 2011-10-10T16:11:11+01:00

در گالری عکس در آلمان بین ضد انقلاب ها صحبت کردم.گفتم هرچه می خواهید بگویید «مرگ بر رضا برجی » و... .هر وقت خسته شدید،من چند دقیقه حرف می زنم.بعد دو مرتبه شعار بدهید.ولی اگر شما را وادار به فکر کردن کردم ،با یک ای ایران ای مرز پر گهر بروید بیرون.شما که امام حسین ندارید.گفتم:در کشمیر یک زن مسلمان را دیدم که 15 سرباز هندی او را هتک حرمت کرده بودند و در بیمارستان به شهادت رسید.در بوسنی با یک صرب مصاحبه کردم که نزدیک به 80 مسلمان را با دست خود سر بریده بود.نزدیک به چهل نفرشان زن بوده اند که در حال هتک حرمت سرشان را بریده بود.در کشور خودمان هم در بستان یا هویزه است که همه یکجا دفن شده اند.حالا یک کشوری حمله کرده به اسم عراق و می خواهد نسل ایرانی را از زمین بردارد.و بقول شما این ژن ایرانی از خلوصش می افتد.حالا این بسیجی ها رفتند و کاری هم نکرده اند،فقط نگذاشتند کسی بیاید و در این مملکت ژن ایرانی را دست کاری بکند.خدا وکیلی حق نیست اینها را بگذاریم روی سرمان،حلوا حلوا کنیم؟ حق است شعار مرگ بر بسیجی بدهیم؟! مسلم است که شهری ها نباید آنها را درک کنند چون قواعد زندگیشان فرق می کرده.مثلا ما در منطقه برای اتاقمان هر روز یک شهردار داشتیم،که کارهای عمومی،جارو،شستن ظروف،واکس پوتین ها رو انجام می داد.باور کنید برای خود من بیشتر از 20 مرتبه اتفاق افتاد که وقتی صبح از خواب بیدار شدم دیدم همه پوتین ها واکس زده شده و ظروف تمیز شسته شده اند.همه می گفتند کار ما نیست،ولی بالاخره غیر از این بیست نفر کسی در اتاق زندگی نمی کرد.می گفتی آب بخور،می گفت اول شما.

اینها را چطور تفسیر می کنید؟پس تو هم سعی میکنی کاری بکنی و درنهایت همه سعی می کنند کاری کنند و شناخته نشوند.عکس فرهنگ شهر نشینی......

روزی یک بسیجی با آر پی جی زد یک هلی کوپتر را انداخت.کاری که به ندرت اتفاق می افتد.خبرنگار می رسد،کار شما بود؟می گوید :نه،کار خدا بود....بالاخره شما شلیک کردی،جواب می دهد:آقاجون بی خیال،یک اتفاقی افتاده و تمام شده،ادامه نده....!!!

ولی در شهر می آیند در روزنامه و تلویزیون برای خودنمایی! با ژست های گوناگون.....

بعد با برخورد این دو روحیه مواجه می شوی.خود من بعد از اینکه اولین بار از جبهه برگشتم بعد از 5 ماه.میدان راه آهن،کنار کفش بلا،نشستم.شروع کردم به گریه کردن.سن کمی هم داشتم.هرکس می رسید می پرسید راه را گم کرده ای؟پول نداری؟گفتم :نه ،برید.چرا گریه می کردم؟!چون تعجب می کردم چرا مردم اینطور حرف می زنند؟چرا برای سوار شدن به ماشین همدیگر را هل می دهند،آنجا بزور همدیگر را سوار ماشین می کردند.واقعا همدیگر را نمی فهمند،و شما هم که اینجا نشسته اید نه آنها را می فهمید،نه من و نه کس دیگر را ....به هم فحش می دهید.وقتی اینها را گفتم بلند شدندو ده دقیقه دست زدند.گفتم واقعا این دست را برای آنها بزنید که رفتند.اگر اهل صلواتید،صلوات بفرستید و گرنه کلاهتان را به احترام بردارید و تعظیم کنید.من ناخالصی داشتم ام که مانده ام،وگرنه رفته بودم.ناگهان جمعیت صلوات بلندی فرستادند.سالن نمایشگاه بود.در طول این سی سال در آن کسی صلوات نفرستاده بود.فردای آنروز در چند روزنامه تیتر کرده بودند خبرنگار ایرانی همه را مات کرد.

منبع : مجله کوله بار

یک خاطره از شهید مهدی خندان (فرمانده تیپ عمار)

صابر — 2011-10-08T16:11:11+01:00

نظری یا ضامن آهو

صابر — 2011-10-08T09:59:17+01:00

گفتم هر وقت که گرفتار نبودم می روم زیارتش و یادم دادی تا وقتی نخواهی زیارتی در کار نیست.غریب بودی میان مردمان زمانه ات ، غریبمان نکن میان خودتان یا غریب الغربا

بسیجی خودسر دشمن امام زمان

صابر — 2011-09-16T02:55:59+01:00

چند روز پیش وقت وبگردی با وبی آشنا شدم که چند دقیقه فقط به عنوانش نگاه کردم و فکر.باورم نمی شد یک نفر به وجود چنین عنوانی افتخار کند.پایین که میای مطالب اکثرا خوبه و نشانی از عنوان در مطالب نیست.حرفها زیباست ولی عنوان وب ناشایست.«سربازان خودسر امام زمان».سرباز خودسر احمقیست که در میدان جنگ نتنها جان خودش رو بلکه جان تمامی افراد رو بخطر می اندازد.در عرصه فرهنگی هم همینطور.سربازی که هرجور دلش خواست کار می کنه و خون بدل امام زمانمون می کنه.وقتی خوب عنوان رو نگاه کردم و داشتم به این عنوان مسخره فکر می کردم.یک چیز عجیبی رو فهمیدم که ترس ورم داشت.این وبلاگ نماد راستی بود.بی دروغ و نفاق عنوانش را سرباز خودسر امام زمان انتخاب کرده بود ولی ماچه؟خودمان را پشت یک عده اسم و عنوان قایم کرده ایم.مایی که داریم وبلاگ می نویسیم از کجا خط می گیریم؟!؟ کدام فرمانده بر کارهای ما نظارت می کنه؟مسخره است بگوییم امام زمان؟!؟هرکس هرچیزی را که احساس می کند درست است را انتشار می دهد.مرجعی نیست که راست و دروغ یا خوب و بد را برایمان روشن کند.منظورم فرمانده وابسته به نظام نیست.منظورم کار بلد تحصیل کرده و با تجربه ایست که پدرانه نصیحتمان کند و اشتباهاتمان را با تجربه هایش اصلاح کند.همه چیز را بخوبی بداند و نقطه ای از زندگیش برایمان نامفهوم نباشد.حرف بزرگیست،ولی مطیع ولایت باشد.فرق امام و رهبر را هم بداند.اگر یک چنین شخصیتی در کنارمان نباشد که نیست ما همان سرباز خودسر امام زمانیم.من خودسر بی فرمانده تابحال چند نفری را برای فرماندهی انتخاب کرده ام(برای خودم) ولی هرکدام عیبی داشتند یکی وابسته به میز بود یکی غیر از رساله امام چیز دیگری نمی فهمید یکی مطیع غیر رهبری بود و این آخری که متاسفانه وقت ندارد و شاید هم فرمانده خوبی نباشد.امیدوارم کسی باشد که افکارمان را در مسیر الهی نگه دارد و خوب و بد را نشانمان دهد.

پاسخ دکتر عباسی به یک سوال

صابر — 2011-08-22T11:11:15+01:00

خودمان بدبخت و بیچاره داریم چرا به لبنان و فلسطین کمک می کنیم؟

این سوالیست که نه تنها مخالفان نظام بلکه اکثریت دانشجویان عزیز دارن و دکتر عباسی جواب می دن :

[http://www.aparat.com/v/2755ed6330b4980ea24faa1081183dc731994]

اندیشه مطهر «چند ای بوک از شهید مطهری»

صابر — 2011-08-18T07:33:21+01:00

کتابهایی از شهید مطهری رو که اسم چندتاشون رو پایین ذکر کردم برای دانلود گذاشتم تا دوستانی که نمی تونن خود کتابها رو تهیه کنن براحتی تو دسترسشون باشه.

لیست کتب:آزادی معنوی،انسان و ایمان،استاد مطهری و روشنفکران،اسلام و مقتضیات زمان،توحید،جامعه و تاریخ،جهاد،جهان بینی توحیدی،حق و باطل،داستان راستان و ....

حجم فایل:

۳۳۵۵ k

لینک دانلود

« مشایخ عرفان پیروان خویش را احیانا آنچنان وارد مرحله تسلیم می کنند که اگر پیر مغان اشارت کند ، سجاده به می رنگین می نمایند » کتاب جاذبه و دافعه علی (ع)

بسیجی یعنی سید علی

صابر — 2011-08-17T07:25:23+01:00

[http://www.aparat.com/v/544f4e7aceeab82ffab9301d2d72a62532131]